Senseless babbling

Midnight, cold and alone. TV shopping started offering discounts. I haven’t got a clue what to write next. It’s been a few weeks since I blogged and it’s been a few months since I’ve been trying to finish my thesis. As to why I can’t finish it, I’m not sure. I suppose my familiarity with the American system of mentorship did me nothing good. I was used to being spoon-fed. Write this, submit, they would direct me to the end. This time, it’s different. I write, I submit, they comment, I’m not sure how to end. Motivation should not be a problem. I’ve got a good reason to finish this thesis and finish it well with quality—finish or I’ll rake up a few grand than I could earn in a few months even as a simple cleaning job.

Regardless of how I feel or how I think, I will persevere…

Advertisements

Saan ba talaga?

Kapag magastos galit, kapag matipid galit. Saan ka lulugar niyan?

Away

Napapabayaan ko na ito.

Paano away na naman. As usual, ‘di na naman makita ang sarili. ‘Di mo ako maiintindihan malamang pero salamat sa panahon na nagbabasa ka nito.

Si Ex pala may anak na. At akala ko pa naman dati ay kaya niya ako muling kinausap ay para… ay ewan. Maayos naman siya, mukha masaya.

Well, sana nga at sana ako rin…

RH bill, kulong atbp.

So, nakulong si Carlos Celdran. Eh mukha naman mahilig sa publicity ang taong ito. Pero sa isyu na sinawsawan niya. Ang pinakamalaking ipokrito ay ang Simbahan. Mula sa mga Pari na umaabuso ng mga bata, sino makakapagsabi na wala niyan sa Pinas? Mga pari na kumukurakot–‘di lang sa Pinas kundi sa ibang bansa din?! Mga pari na lasenggero at mga pari na $#%$%$% dahil ‘kala mo kung sino santo. eh kung ayaw ninyo ng RH bill at banta ninyo ay exkomunikasyon sa mga taong susuporta nito, eh ‘di exkomunikado ninyo sila lahat, wala na sila pakialam. Hirap sa inyo, puro kayo reklamo wala kayo alternatibo. Ilang taon na kayo sa Pinas pero isa kayo sa dahilan kung bakit paatras ang buhay namin dito…

Grabe

Pinakagrabeng away yata yung kanina… threw a loaf of bread and banged utensils… ang good news, wala naman nabasag. it’s just too much… been trying to be patient, contributing to household chores at marami pang iba. darating siyang pagod and kapag ‘di ayon sa gusto niya ang madaratnan ay all hell will surely break loose. sinabi nga niya na gusto niya ganito, i.e., gusto niya pagdating luto na pagkain, malinis bahay, etc. it was Sunday and kakagaling lang ng lakad sa labas, had to cook lunch pa and dosed off a bit.

What I’m trying to say is, ‘di komo pagod ka may karapatan ka nang manglait ng pagkatao ng iba… kahit gaano ka kapagod, maging matino ka, OK? I’ve been trying to do that for the past few months but this is just too much. Siguro dapat niya basahin ang artikulong ito.

‘Di daw pinangarap

Clueless na naman ang lola ninyo. ‘Di ko alam kung paano nag-umpisa ang inisan pero isa lang ang naiisip ko, ang pagka-involve ko sa isang aktibidad na ‘di niya makita ang saya na nararanasan ko. Selfish ba? May dahilan ako pero ‘di ko tuluyang maipaliwanag kaya magulo ang post na ito.

Anyway, ganito lang siguro ang pinakamalapit ko puwede maipaliwanag. Kung nasa isang banyagang lugar ka at gusto mo doon manirahan. ‘di ba dapat ay may mai-contribute ka sa ekonomiya ng bansang iyon, dapat may maibabalik ka ‘di ba? Well, ‘di nakikita ng partner ko iyan, ‘di man niya aminin pero mas gusto niya ang sustentado siya. Mapipilitan lang magtrabaho kapag kailangang-kailangan, so kung may ekstra na gagawin na sa tingin ko ay makakaganda para sa amin, sa pamamalagi sa banyagang bansang ito, ‘di niya makita ang halaga nito dahil, sa tingin ko, makasarili siya, pero ‘di niya nakikita.

O ako ba ang ‘di nakakakita?

Away naman

May mga tao na sa ‘di malamang dahilan ay mali ang lahat at sila lang ang tama. May kaibigan ako na ganyan. ‘Di naman kaso ito ng “look who’s talking” dahil tinaya ko ang sarili ko na baka ganun din ako pero hindi, nasa tamang pag-iisip ako at tama ang galit ko, sa aking opinion.

Simpleng bagay lang naman. Sa pinagkakagastusan, halos gusto niya libre. Sa pagpapagawa ng kotse nakakuha ako ng murang pagpapagawaan pero reklamo pa rin. Pero nang gumastos ng malaki kamakailan, reklamo na naman. Saan ka lulugar?

Pag-commit sa simbahan, ayaw din, gusto ay pahinga lang. Wala siguro ako mailalaban diyan. Pero gusto niya ang manatili sa banyagang lugar, kumita ng malaki pero ayaw “magbigay” sa komunidad sa pamamagitan ng pagsali sa mga samahan gaya ng simbahan o ang makisalamuha sa mga kaibigan. Muli, gusto lang tumanggap ‘di lubos ang pagbibigay.

Ako pa ang malimit mabulyawan na lagi daw galit samantalang siya ang mauuna sa pakikipagtalakan–kahit ano’ng lumanay na ng pagpapaliwanag ko. Wala pa rin. Saan ka lulugar niyan?

Mahirap magpaliwanag sa taong ayaw magpatalo o ayaw magpakumbaba o ayaw makinig o ‘di bukas ang isip. Tahimik na lang? ‘di ko alam kung saan lulugar, kaya Ako… dito na lang ako… sa isang tabi. 😛